hello wensday, i really like you.

To smutne i żałosne. Na dodatek nie mam najmniejszego zamiaru wracać do szarej rzeczywistości, do szkoły, nauki. Jest mi całkiem nieźle, lubię codziennie mieć co robić, lubię zajmować się wszystkim tym, czym powinnam się zajmnować na codzień. Wizja poniedziałku jest równie bardzo przerażająca, jak wizja przytycia 50 kilogramów. Albo coś w tym stylu.

W każdym bądź razie wczorajszy dzień był niezwykle męczący, ale mimo wszystko baaaardzo faaajny. Poświczyliśmy sobie teksty, pograliśmy w szalik, no w i końcu udaliśmy się do kina na "Black Swan" (taki główny punkt programu). Niestety w porównaniu do wcześniejszych, idealnych jak dla mnie filmów Darrena Aronofskiego, takich jak psychodeliczne "Pi" w genialnym czarno-białym kontraście, wszystkim bardzo znane "Requiem for a dream", czy też "Źródło",  film ten uważam za raczej kino thillerowe dla zwyczajnej publiczności, czyli mało mądrości, mało psychodelii, po prostu filmik z kilkoma świetnymi momentami. Ale takie chyba było założenie. No cóż, dobry, ale nie rewelacyjny, chwilami zbyt mało przekonywujący (normalnie psychiczne odchylenia głownego bohatera były silnie odczuwane na mojej psychice).

Potem nie wiem dlaczego, zgubiłam sześć godzin, rozmawiając o filmach, słuchając o grach (oł gad), bawiąc się z Kaś w "How not to wear" (nie wiedziałam, że czasami tak ciężko jest podpasować gustom)(znalazłyśmy idealnie pasującą do włosów Kaś tunikę) i udawaniu w saturnie, że jedziemy samochodem, ok. (buhahahahahhahaha).

wiecznie tańcząca Sonia

wygrana, haha, Ruda - babcia ;d

dzieci <3